Goodbye New-Zealand :(

Het is alweer een lange tijd geleden sinds het vorige bericht en wat hebben we weer veel dingen meegemaakt!!!!!

Ons vorige bericht eindigde dat we net op het zuider-eiland waren aangekomen. We zijn de dag na het zee-kayaken met de bus afgezakt naar een plaatsje genaamd Westport. Een klein arbeiderdorpje waar voor de rest niet veel te beleven was... Wel was er een erg mooi feestje georganiseerd. Er zijn twee bussen aangekomen die avond en in elke bus is er een pak kaarten verdeelt onder de passagiers. Doel van de avond: vindt jou partner met dezelfde kaart!! Iedereen kreeg tevens de opdracht een pillowcase (kussensloop) mee te nemen, zodat als je je partner gevonden had je je aan elkaar kon binden. Helaas waren beide bussen niet compleet aanwezig in de bar, dus liepen wij beide onze partner mis....:(.

De volgende dag zijn we doorgereden naar een plaatsje genaamd Lake Mahinapau. Echt in the middle of nowhere en hier zouden we alleen als overnachting blijven om door te rijden naar Franz Josef. Het hostel was wel ok en werd gerund door een 84 jaar oude baas genaamd Liz. De beste man heeft voor onze hele bus gekookt (de TOPPER) en stond zelfs, s'avonds toen we een 80' olympics party hadden achter de bar hahaha.

Uiteindelijke hebben we (na een zware nacht) de volgende dag Franz Josef bereikt. Deze plaats is bekend om zijn gletsjers! Wij hebben ook gelijk de fullday glacier hike geboekt. Tegenvaller was dat de regen met bakken uit de hemel kwam... We hebben de volgende dag een volle dag op de gletsjer doorgebracht met klim, loop en abseil stukken. Erg avontuurlijk en weer een prachtige omgeving. Wat erg bijzonder was dat je op een gletsjer loopt op 250m boven zeeniveau en dat er aan beide kanten gewoon regenwoud ligt (zie foto's). Deze gletjer hoort hiermee tot de drie laagland gletsjers van de wereld. De andere zijn de Fox glacier +/- 20km verderop en een gletsjer in Argeninie.

Volgend doel: Queenstown (extreme sports capital of the world)!
We zijn vertrokken uit Franz Josef en we hebben, na een nacht in een plaatsje genaamd Wanaka doorgebracht te hebben (niet bijzonder), queenstown bereikt. Een ''stadje'' in het zuiden van het zuider-eiland dat leeft van toerisme en voor van de thrill-seekers!!! Je kunt er sky-diven, bungy-jumpen (de Nevis: de op een na hoogste van de wereld, 134m), raften, canyon-swing, je kunt het zo gek niet bedenken... Bij aankomst hebben we eerst wat boodschappen gedaan en onze activiteiten geboekt. We zouden de dag erna een dag trip naar Milford Sound gaan maken en de dag daarna zou Mike de Nevis gaan trotseren en JW een heli-bike tocht.

Zo gezegd, zo gedaan. We zijn de volgende dag om 8 uur met een bus opgehaald en naar een tussenstop genaamd Te Anau gereden om nog een paar mensen op te halen, om vanuit daar naar Milford Sound te rijden. Alleen de heenweg duurde al 4 UUR!!!! Terrible!! Maar we kwamen in zo'n andere wereld terecht (zie foto's). De natuur veranderde van mooi alpenlandschap in woest rotspartijen met bewolking en grijze lucht wat het alsmaar mystieker maakte. Toen we in het kleine plaatse Milford Sound aankwamen zijn we gelijk op een boot gestapt. We hebben een tweeenhalf uur durende tocht gemaakt door de fjorden met een werkelijk verrukkelijke lunch :)! En tsja we moesten dezelfde 4 uur terug met de bus om ons daarna maar een te verwennen met een in Queenstown wereldberoemde Fergburger!! Heerlijk, goedgevuld en vet hahahaha.

De volgende dag was de dag van de waarheid. De dag dat de adrenaline zou gaan gieren door het lichaam ;). JW vertrok om 8 uur s'ochtends al naar het vliegveld om daar, met een tweetal australiers en een gids, met een helikopter boven op een berg gedropt te worden voor de mountainbike tocht. De vlucht was prachtig (ondanks enige vorm van vlieg/hoogtevrees) door de bergen en bij aankomst op de berg zo snel mogelijk de fietsen afgeladen en op pad. De fietsen waren speciaal voor downhill, dus een hele lange voorvork en veel vering. Het niveau was hoog en in 3,5 uur vlogen we naar beneden. Enige min puntje: een van de australiers lette niet op en vloog over zijn stuur een greppel in en brak zijn enkel (erg vervelend voor hem aangezien hij een business meeting in Auckland had twee dagen erna)... Ook JW kwam niet ongeschonden uit de strijd. Na een uitwijkmanoeuvre ging hij head-first een greppel in met als gevolg en ontwrichte duim een gezicht dat helemaal open lag. Maarja daar wordt je hard van... Voor de rest was het een waarzinnige ervaring!
Bij terugkomst ging Mike opweg naar zijn bungy. Zoals gezegt het is de 1na hoogste van de wereld, een 134m vrije val. De sprong zou ongeveer 8 seconde duren werd er van te voren verteld. Het avontuur begon bij de bungyjump centre in de stad zelf, daar werd er gewogen en werd je een nummertje. De tocht naar de locatie duurde ongeveer 45 minuten want het lag helemaal afgelegen in de bergen. Er waren ook geen wegen, vandaar dat de bungy jump bestond uit een grote cabine die in het midden hing van een grote afgrond. Op de foto's is dit goed te zien.
Daar aangekomen werden de harnassen aangetrokken en kon het avontuur gaan beginnen. Uiteraard was Mike weer de zwaarste uit de hele groep en moest hij daardoor als eerste gaan springen. De andrenaline schoot door het lichaam wanneer je getuigt en al op de plek staat waar je moet gaan springen. Springen was verder een eitje, op zulke momenten kan je niet meer normaal nadenken en wil je alleen maar meer adrenaline. De sprong was ingezet en Mike ging headfirst naar beneden!! Een ongelovelijke ervaring.
Een uur later was de adrenaline nog steeds aanwezig. Weer een ding dat kan worden afgestreept om de thinks to do list. Been there done that!

Na een drietal extreme dagen zijn we naar Christchurch gereist. De grootste stad op het zuider-eiland. Na een 8 uur durende bustocht kwamen we gebroken aan in het hostel met het bericht dat we de dag erna om 07.15 uur zouden worden opgehaald om naar Kaikoura te gaan.
Hier zitten we dan ook nogsteeds. We hebben hier ook weer twee waanzinnige dagen gehad. We hebben de ene dag een whale-watch gedaan. Verbazend leuk, we hebben 3 Sperm-whale's gezien en 3 Killer-Whales beter bekend als Orka's (je weet wel Willy van Free Willy hahaha), daarnaast hebben we nog een aantal New-Zeland Fur seals gezien en vele Albatrossen!! Zoals jullie op de site kunnen zien hebben we niet stil gezeten en hebben we vele mooie kiekjes geschoten. De dag erna hebben we gedaan waar we al lang naar uitkeken namelijk met dolfijnen zwemmen!!! Het was weer pracht weer en de zee was kalm. De omstandigheden voor een top dag. Op zee duurde het even voordat we de dolfijnen gevonden hadden, maar ter plaatse konden we niet wacht het water in te springen. Het water was echter 18gr, dus na een drie keer overslaand hart en een aantal slokken zeewater waren we weer terug op aarde. Het idee van zwemmen met dolfijnen is niet dat zij jou entertainen, maar andersom. Iedereen die in het water lag, was aan het zingen door zijn snorkel en maakte gekke bewegingen en dook onderwater om maar zo dicht mogelijk bij ze te komen. Helemaal onderwater schoten ze vlak langs je heen en overal waar je keek zwommen dolfijnen en ze maakte af een toe ook nog een sprong (zie foto's), beter kon niet!!!

Nieuw-Zeeland zit er alweer bijna op....Helaas..... We vertrekken zo met de trein terug naar Christchurch om overmorgenochtend (voor ons donderdag half 7 s'ochtends voor jullie 12 uur eerder) op het vliegtuig naar Sydney te stappen. Daar staan ons ook alweer een heleboel leuke dingen te wachten als een surfcursus en een wedstrijd van de super 14 rugby (THE sport in OZ en NZ).
We gaan afronden en zullen vanuit Sydney weer een nieuwe update sturen.

Voor de laatste keer ''sweet as'' (Nieuw-Zeelandse slang) en tot snel! Cheers!